vervolg van Mainzelmännchen

Helaas is het filmpje in een voor gaand blogje verdwenen dus speurde ik zo lang tot ik ze weer vond. 

Een compilatie van de Mainzelmännchen:

Afgelopen woensdag zou het einde zijn van de 7 meter hoge oren. Die dag heb ik echter de mensen in Utrecht over een heel ander onderwerp horen praten. Voornamelijk over het niet gaan stemmen. Over mijn favoriete oren werd totaal niet over gesproken. The Day after, donderdag dus, raapte ik al vroeg de krant van de mat en weer was de hele krant bezaaid over het (niet) stemmen op de burgemeesterskandidaten. Opeens zag ik een artikeltje met het woord Nijntje, maar niets over de superoren. Wel een vreselijk bericht, hoe kan zo iets nou op een pleintje met  zo’n lieflijke naam.

In de krant dus niets gevonden. Op het Wereld Wijde Web dan maar eens gezocht. Daar vind ik met veel Googlen uiteindelijk aankondigingen van het verwijderen van de Nijn-oren. De gemeente Utrecht en de Utrechtse Communicatie Kring berichten er over.

De Nijn-oren lijken wel met stille trom vertrokken aangezien er niemand officieel bericht dat de oren daadwerkelijk verwijderd zijn. Nu had ik natuurlijk vandaag de stad in kunnen gaan om met eigen ogen te zien of de oren nu echt verwijderd zijn, maar aangezien ik daar toch echt geen tijd voor had ben ik blij dat ik kan vertellen dat ik toch nog een bewijs gevonden heb.
De zender RTV-Utrecht zendt elke avond om 18:00 uur het nieuwsmagazine van Regio TV Utrecht uit en dit programma, U Vandaag, heeft elke zaterdag het nieuws van de afgelopen week. Omdat deze week in het teken stond van het kiezen van een nieuwe Utrechtse burgemeester was er de andere avonden natuurlijk geen tijd om over de oren van Nijn te vertellen. Eindelijk deze avond dan, wel 34 seconden werden er besteed aan mijn favoriete onderwerp.

“Vanuit de trein zag je ze staan boven op de Neudeflat in Utrecht, de oortjes van Nijntje, of liever gezegd de oren want ze zijn zo’n 6 meter hoog. Het is een stalen constructie met een doek er op gespannen en die heeft z’n beste tijd gehad, daarom haalde een grote kraanwagen deze week de oren van het dak. De oren stonden daar sinds 2006 ter gelegenheid van het evenement in de 7^e hemel. De oren hebben ook nog de 80^e verjaardag van Dick Bruna, de geestelijk vader van Nijntje, meegemaakt.”

Wil je de uitzending zelf bekijken volg dan deze link, eventueel doorspoelen naar 14 minuten en 50 seconden om alleen het bedoelde bericht te zien. Deze uitzending is een week lang, tot zaterdag 20 oktober, via deze link te bekijken.

“Morgen worden de oren van de Neudeflat verwijderd……Anderhalf jaar geleden…..”

Vanavond in de auto hoorde ik ongeveer deze tekst op de radio. Direct dacht ik terug naar die periode in februari 2006 toen de oren nog maar net op de flat waren geplaatst. Ik vond het wel spectaculair die oren van Nijn daar boven op die flat. Samen met onze Sas was ik er foto’s gaan nemen. Hihihi wat een malloot ben ik toch hé. Maar ik denk maar zo, als ik het zelf maar leuk vind dus doe ik dan ook gewoon waar ik zin in heb.

Nergens op internet heb ik iets kunnen terug kunnen vinden over de morgen te verwijderen oren. Ik zal wel niet goed gezocht hebben. Op dit moment heb ik ook nog niet naar RTV Utrecht gekeken [dat doe ik pas als ik in bed lig] wellicht berichten zij er wel over.

Helaas kan ik morgen niet naar de Neude om te gaan kijken. Normaal gesproken is dat natuurlijk geen optie voor mij aangezien woensdag een gewone werkdag is voor mij, maar morgen ben ik vrij. Vrij en toch geen tijd? Nee helaas moet/wil ik in een ander bekend Utrechts gebouw gaan rond dwalen. Wat ik wel zal doen is morgen het nieuws goed in de gaten houden. Het verhaal wat ik in februari 2006 schreef, moet nu dus wel afgerond worden door mij op deze blog, vind ik.

Wil je weten wat ik schreef op 25 februari 2006? Volg dan deze link en lees maar eens de teks met de titel ‘Een kijkje bij en op de Neude’. Het stamt nog uit de tijd toen ik ergens anders op het WWW een blog had en schreef onder mijn eerste aliasnaam Francis.

Het Junior Song Festival heb ik ook dit jaar weer gevolgd. Nu is dan eindelijk bekend wie ons land dit jaar mag gaan vertegenwoordigen.

Ik ben het helemaal met de keuze van de kinder- en vak- jury eens net als de rest van Nederland. Ik heb zelfs meer dan de vingers van 1 hand maal 0909 0375 gebeld!

Ik hoop dat Lisa, Amy en Shelly de drie zusjes met hun knallende liedje, Adem in Adem uit, enorm opvallen op het podium van Ahoy op 8 december.

Prima! die voorspellingen van het weer.
Maar als de temp. ietsje minder wordt dan is dat ook mooi.

Sesame Street – Bein’ Green (1969) 

It’s Not Easy Being Green

It’s not that easy being green
Having to spend each day the color of the leaves
When I think it could be nicer being red, or yellow or gold
Or something much more colorful like that

It’s not easy being green
It seems you blend in with so many other ordinary things
And people tend to pass you over ’cause you’re
Not standing out like flashy sparkles in the water
Or stars in the sky

But green’s the color of Spring
And green can be cool and friendly-like
And green can be big like an ocean, or important
Like a mountain, or tall like a tree

When green is all there is to be
It could make you wonder why, but why wonder why
Wonder, I am green and it’ll do fine, it’s beautiful
And I think it’s what I want to be

Dit mooie plaatje links is een ansichtkaart van Ecomare. Vandaag gaat deze kaart voor de tag Wild Animals op de post naar Finland. De kaart is 2 jaar terug gekocht. Ik ben al nieuwsgierig naar het wilde dier dat ik ga krijgen. (*)

Deze ansicht vind ik zo ondoenlijk dat ik h’m hier graag als herinnering wilde plaatsen. In november 2004 waren we gedrieën op Texel en misschien gaan we dit jaar weer, maar dan met z’n tweetjes.

Hier nog wat herinnerings foto’s van november 2004.

1. Ecomare verscholen tussen de duinen. 2. Onze Sasja ineengedoken vanwege de wind? 3. Wandeling terug van ‘t strand naar……

*update

De zeehonden kaart van Ecomare is gearriveerd in Finland. Dit bericht scheef ze per email:

Hi! Thanks for nice & cute seal card. I love it.
Thanks for interesting stamps too.
I´ve never seen seal in nature. ther is lot of grey seals in Baltic sea and  my cousins (who lives near sea) sees often seals.

I like ecomare.nl, thanks for your tip.
Have a nice day!
S.

Inmiddels is mijn Wild Animal kaart gearriveerd. Hier kan je h’m zien.

Ik heb er wel even over nagedacht of ik weer zal schrijven. Vorige keer had ik mijn tekst klaar en net gepubliceerd, kwam Ciske opeens langs en die vertelde me dat ik me wel aan een aantal regels moet houden als ik iets schrijf. Kijk ik later nog eens naar mijn eerste schrijfsel, bleek dus dat Ciske in mijn tekst had lopen kliederen en hier en daar xxxjes geplaatst heeft. Gelukkig is de tekst nog leesbaar, maar leuk vind ik het niet.
Afijn ik ging dus pasfoto’s laten maken, wat een gedoe zeg. Recht zitten, niet lachen een aantal foto’s zijn afgekeurd en uiteindelijk was er echt maar een goed. Deze vind je nu op de About-pagina.
Over pasfoto’s gesproken. Dat schijnt dan ook één van Ciske’s regels te zijn. Geen foto’s op de blog van personen want je zou wel eens herkend kunnen worden. Poe dat maakt mij dus echt niets uit hè. Je kan mij gewoon zien hoor enne laatst heb al weer foto’s laten ontwikkelen die zie je de volgende keer als ik schrijf. Hopelijk tot binnenkort!

Nou tot de volgende keer dan maar weer,
dan schrijf ik weer meer.

Samen met mijn Mams de hele show gezien op tevee. Helaas is het ons niet gelukt om met een grote vrienden groep kaartjes te krijgen voor ons allen. Nu hebben we het toch kunnen zien. Niet zo echt als dat je aanwezig bent in de zaal tijdens het optreden. Maar thuis in de huiskamer was het net zo indrukwekkend.

BZN Bedankt!

Het is al weer lang geleden dat ik die glimmende zilveren verpakking open maakte en ondekte wat deze keer mijn verjaardagskado was van mijn Mams. Een kadobon voor…..

Vandaag was het dan zo ver. Mijn eerste keer.
Ik kan je vertellen het was een heerlijk gevoel. Stoom op mijn huid, een heerlijke ontspannende massage voor gezicht, hals, nek en schouders. Een maskertje werd op mijn gezicht gesmeerd waarna dat 10 minuten moest inwerken. Het prikkelde een beetje. “Hoe ziet het er uit? Is het groen of wit?” vroeg ik. “Nou het is enigzins wit”, kreeg ik als antwoord. Toen ze weg was heb ik met m’n mobieltje een fotootje geschoten zodat ik achteraf kon kijken hoe ik er bij lag
Toen ze terug kwam werd er met lekkere warm lappen gewerkt. Een lichte make-up en klaar was Clara Ciske. Heerlijk was het.

Van dat maskertje zie je helemaal niets op de foto. Overbodige foto? Nee want nu hebben jullie ook nog kunnen meegenieten.

Mag ik voorstellen……………De Mainzelmännchen!

Deze grappige mannetjes kan je op de Duitse teevee zien, op de zender ZDF. De mannetjes die hier op de foto staan zijn niet kompleet. Ze stonden vroeger altijd in mijn vensterbank in mijn ouderlijk huis. ‘Mam’, vroeg ik van de week, ‘heb jij die grappige Mainzelmännchen nog?”
“Natuurlijk”, was het antwoord. Ze snelde de trap op en kwam met vier mannetjes naar beneden. “Er is er een verdwenen, ik weet niet hoe maar het is zo” zei ze.
Wij hadden er altijd vijf maar de echte Mainzelmännchen zijn met z’n zessen.
Anton, Berti, Conni, Det, Edi en Frizchen.
Op de foto herken ik er twee. Det en Conni. Maar welke de andere twee zijn kan ik niet met zekerheid zeggen.
Deze Mainzelmännchen zie je tussen de reclames op die Duitse ZDF zender, net als vroeger onze Loeki de Leeuw. Alleen houden deze mannetjes het veel langer vol.
Op Wikipedia kan je het na lezen.

Waarom nu de Mainzelmännchen? Ik denk dat ik een beetje jaloers ben op de teevee zenders die nog wel grappige filmpjes tussen de reclames laten zien. Ik mis bij onze Nederlandse zender echt onze Loeki de Leeuw.
Op het postcross-forum heb ik o.a. gevraagd om een ansichtkaart van de Mainzelmännchen. Een stickerkaart heb ik ontvangen en iemand anders heeft me ook een ansichtkaart gestuurd.

Zelf heb ik het internet afgespeurd om hier een filmpje van de Mainzelmännchen te laten zien. Uiteindelijk heb ik een hele korte gevonden. [Er was wel meer op YouTube maar dat waren niet de échte]

Ik mis je blaf
Ik mis je gekwispel
Ik mis je als mijn schaduw
Ik mis je knuffel
Ik mis je snoet
Ik mis je elke dag

Vandaag was ik weer eens aan het surfen. Tijdens dat surfen zag ik een fles drijven in de zee. Nadat ik deze opgevist had bleek er een brief in te zitten. Echte flessenpost dus!
Ik las de brief en schreef er nog iets bij. Uiteindelijk heb ik de fles weer teruggegooid in de zee.
Ik als postcrosser verslaafde kon het niet laten om ook eens op deze wijze een bericht de wereld in te sturen. Zo gezegd zo gedaan. Hier onder zie je mijn brief.
p.s.
Nadat ik mijn fles in de zee gooide ondekte ik dat mijn fles uit de zee gehaald zou kunnen worden omdat ik de url van mijn blog in de brief schreef. Ik hoop dat de jury mijn brief niet leest en mijn fles blijft drijven in de zee naar iemand die mijn brief zal lezen en mijn blog zal zoeken om een berichtje achter te laten.

click on the flag to read the English text.

Today I was surfing again. During surfing I saw a bottle floating in the ocean. After catching the bottle I found out there was a letter in it. Real bottle-post!
I read the letter and wrote something to it. Finally I throw the bottle back in to the ocean.
I am a Postcros addicted, so I can’t help it. This is an other way to send a message in to the world.  No sooner said than done. Beneath you see my letter.
PS
After throwing my bottle I found out that my bottle could take out of the ocean because I wrote the URL of my blog in to the letter. I hope the jury will not read my letter and my bottle will float to someone who will read my message and search my blog to leave a note.

Ik ging vandaag op pad om in de net nieuw geopende VVV ansichtkaarten te scoren. De plaatselijke VVV is in het pand van de centrale biliotheek gevestigd en vanwege de gezamelijke opening in het nieuw pand was er natuurlijk een groot feest georganiseerd. Het zag er gezellig uit toen ik aan kwam lopen en het was er ook erg druk. De VVV is in de ruimte van de jeugdbibliotheek en weet je wie ik daar tegen kwam? Kikker!
Kikker met zijn vriendje muis!
Ik aarzelde geen moment en haalde gelijk mijn digitale camera uit mijn tas, nerveus wachte ik nadat ik de camara ingeschakeld had, tot deze er klaar voor was om een foto te maken. Gelukkig bleven Kikker en Muis nog in de buurt. Direct nadat mijn camera er klaar voor was vroeg ik aan Muis ‘Mag ik van jullie een foto maken?’ Kikker was wat verder gelopen. Muis knikte ja en haalde zijn vriend Kikker er bij.
Klik. ‘Dank jullie wel’ zei ik nog. Helaas was ik zo overrompeld dat ik Kikker tegen kwam dat ik helemaal vergeten ben om een handtekening te vragen.

Bij de VVV heb ik nog wat ansichtkaartjes gekocht van Utrecht, helaas waren er geen van de plaats waar deze VVV gevestigd is. Daarvoor werd ik naar de Bruna verwezen.
Op weg naar de Bruna kwam ik Kikker en Muis weer tegen. Ze gingen ballonnen uitdelen aan de kinderen die met mama of papa aan het winkelen waren.

Direct mijn camera weer te voor schijn getoverd……..en nu heb ik Kikker helemaal alleen op de foto gezet. Deze keer zonder te vragen.

 Eindelijk heb ik het voor elkaar! Na een lange tijd zeuren heb ik toestemming van Ciske om hier ook mijn verhalen te vertellen. Ik zal me eerst maar eens netjes voorstellen. Vol uit heet ik Tijmen Marius Muis.
Sinds afgelopen November woon ik hier in de Xxxxstraat 40 te Xxxxxxxxxx. Ik woon hier erg naar me zin. Het belangrijkste voor mij was, toen in November, een warm verblijf te vinden voor een aantal maanden maar het bevalt me zo goed dat ik voorlopig hier ben blijven plakken. Xxxx en Ciske zijn aardige mensen en zorgen goed voor hun gast.
Ach ja, er is best wel iets op aan te merken hoor maar ik mag niet klagen.
Begin deze maand was er dan die treurige geschiedenis met die haarbol op 4 poten en waren de ‘baasjes’ erg down en vergaten ze mij gewoon maar het lijkt er op of dat aan de betere hand is.

Straks, na de koffie, ga ik naar het centrum ik zal eens kijken of ik daar een winkel kan vinden om een pasfoto te maken, dan kan ik dat de volgende keer aan jullie laten zien.

Nou tot de volgende keer dan maar weer,
dan schrijf ik weer meer.